خب من که کلا از دنیا پرتم و مدتها طول می کشه که مغزم کار کنه ... ساعت 1 نصف شب به وقت اروپای مرکزیه و من موندم سرِ کار که یک پروژه ی لعنتیه خانمان برانداز رو تموم کنم، ولی به جاش این انیمیشن غریب رو دیدم و به این نتیجه رسیدم که دلم می خواهد با شماها قسمتش کنم. البته مطمئنا اصلا نمی دونم که چه جوری این کارو انجام بدم ولی خب تلاشی مذبوحانه خواهم کرد...
http://vimeo.com/6913172
وای چقدر قشنگ بود این. آره من شده. فکر کنم که خودم نیستم یا از اونی که هستم فاصله گرفتم. بعد کم کم محو میشی. البته من هنوز که نشدم ولی یه موقعایی یه جاهایی مجبورا از اونی که هستم فاصله می گیرم. خیلیها هم هستن توی جامعه که مردم همینجوری که توی این انیمیشن بود کم کم وجودشون انکار میشه،جایگاهشون انکار میشه تا این که محو میشن. فکر کنم یه موقعایی موقعیتهای اطرافمون مثل همون شهاب سنگ ما رو از اون چیزی که هستیم پرت می کنه اونورتر. زبل اونه که بتونه برگرده وگرنه همینجوری دور خودش دور دور میزنه و کم کم دیگه یادش میره که چجوری بوده. این از ما.
پاسخ دادنحذفخوب بود هانا جان
پاسخ دادنحذف